Άλλη μια άνευρη εμφάνιση, άλλη μια φθηνή ήττα και οι τίτλοι τέλους μιας προδιαγραμμένης πορείας που είχε ξεκινήσει από το καλοκαίρι έχουν αρχίσει να πέφτουν. Τα γνωστά αγωνιστικά προβλήματα στον χώρο της άμυνας και του κέντρου, η έλλειψη αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο και η έλλειψη καθαρού μυαλού από όλους όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ οδήγησαν στην ήττα παρόλο το 0-1 του πρώτου ημιχρόνου. Ο κόσμος έδωσε δυναμικό παρών στην Κομοτηνή αλλά ούτε αυτό όπως φάνηκε αποτέλεσε έξτρα κίνητρο για τους παίκτες μας να δώσουν το κάτι παραπάνω.
Για την αξιοπρέπεια και τις όποιες μαθηματικές ελπίδες κατέβηκε η ομάδα μας σήμερα στο γήπεδο αλλά όπως φάνηκε οι παίκτες μας έκαναν περισσότερο αγγαρεία παρά προσπάθεια για να περισώσουν ότι μπορούν σε αυτή τη μίζερη χρονιά. Οι εμπνεύσεις του Σ.Παπαδόπουλου εδώ και καιρό δεν πιάνουν τόπο ενώ όπως φαίνεται και μέσα στο γήπεδο οι παροτρύνσεις των ανθρώπων της διοίκησης και του προπονητή προς τους παίκτες με εξαίρεση το παιχνίδι με τον μπαογκ πέφτουν στο κενό. Μόνο έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε αυτό που είδαμε σήμερα, σε ένα παιχνίδι όπου περιμέναμε κάτι καλύτερο στον αγωνιστικό χώρο. Ακόμη και στο πρώτο ημίχρονο όπου προηγηθήκαμε πολύ εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε βρεθεί πίσω στο σκορ είτε με το παραλίγο αυτογκολ του Καμινιώτη, είτε στο 32' με το δοκάρι του Ίγκορ. Μια φάση όπου βλέποντας στο replay την αντίδραση της άμυνας μας καταλαβαίνεις πόσο δίκιο είχαν όλοι όσοι από το καλοκαίρι φώναζαν ότι χωρίς έμπειρους αμυντικούς ομάδα δεν στήνεται... Στη συνέχεια ο Κύργιας μπορεί να εκμεταλλεύτηκε την λάθος έξοδο του τερματοφύλακα του Πανθρακικού αλλά με την εικόνα που είχε η ομάδα μας συνολικά λίγοι νομίζω πίστευαν ότι θα κρατήσουμε το σκορ. Με μια αδικαιολόγητη αλλά συνηθισμένη καθίζηση στην επανάληψη ο Πανθρακικός πήρε τα ηνία του αγώνα και άρχισε να πιέζει για την ισοφάριση. Το αχρείαστο φάουλ του Βλάχου έδωσε το δικαίωμα για το 1-1 ενώ ο Σ.Διούδης για ακόμη μια φορά προτίμησε να μην βγει δίνοντας την ευκαιρία στον Ίγκορ να κάνει το 2-1. Φυσικά και σε αυτή τη φάση η άμυνα κοιμήθηκε... Ελάχιστοι παίκτες διασώθηκαν σήμερα αλλά νομίζω μετά από ακόμη ένα οδυνηρό αποτέλεσμα δεν έχει σημασία να τους αναφέρουμε καν.
Κακή εμφάνιση, ακόμη πιο κακή ήττα και πλέον θα πρέπει να κοιτάξουμε στα μάτια την σκληρή πραγματικότητα. Η επόμενη ημέρα και η νέα εποχή που εδώ και καιρό αρκετοί συνΑρειανοί μας ανυπομονούν να ζήσουν είναι πιο κοντά από ποτέ. Είναι αρκετά λυπηρό που ο ΑΡΗΣ για 3η φορά στην ιστορία του οδηγείται στην πτώση αλλά είναι ακόμη πιο λυπηρό να βλέπεις συνΑρειανούς μια τέτοια ημέρα να αισθάνονται δικαιωμένοι και να βρίσκουν την ευκαιρία να διατυμπανίσουν την αντίθεση τους σε πρόσωπα και καταστάσεις. Όλα αυτά όμως επιλεκτικά, με αρκετές παρενθέσεις και χωρίς φυσικά κάτι το εποικοδομητικό για την επόμενη ημέρα. Από αύριο λοιπόν, με πιο καθαρό μυαλό ένας νέος κύκλος συζητήσεων ξεκινάει. Αρχίζουμε από τον καταλογισμό ευθυνών και καταλήγουμε στην επόμενη ημέρα του ΑΡΗ, ευελπιστώντας ότι το αύριο του ΑΡΗ δεν θα θυμίζει σε τίποτα όλα αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια... Επιτέλους κάποιος να σεβαστεί τον κόσμο του ΑΡΗ, να του μιλήσει με ειλικρίνεια και να του δείξει τον δρόμο της ανάκαμψης. Όχι άλλα "περιτυλίγματα"και επικοινωνιακά τρικ. Δεν τα αντέχουμε...
ΥΓ. Αν και τα έχουμε ξαναζήσει, με τα γνωστά αποτελέσματα ο επίσημος ΑΡΗΣ, αρχίζοντας από την διοίκηση της ΠΑΕ θα πρέπει να εξαντλήσει κάθε πιθανότητα που υπάρχει ώστε η ομάδα μας να παραμείνει στην κατηγορία. Να αυξηθούν οι ομάδες; να μην πάρουν άδεια οι ομάδες που είναι να ανέβουν από την Football League; να τιμωρηθούν άλλες ομάδες για πλαστές φορολογικές ενημερότητες ή άλλες παραβάσεις; Όταν ο Αστέρας Τρίπολης το έχει πετύχει και οι Ολυμπιακός Βόλου, Καβάλα και Ηρακλής έχουν ανέβει κατηγορία με πολιτική απόφαση, τότε και ο πολυπληθής ΑΡΗΣ οφείλει να το απαιτήσει!